10 +1 βότανα ανακουφίζουν από τις ρευματοπάθειες

Μια επιδημία με σοβαρές επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο, το σύστημα Υγείας και την εθνική οικονομία είναι οι ρευματικές παθήσεις.

Η φλούδα και ο φλοιός της ιτιάς περιέχουν μια ουσία παρόμοια με το ακετυλοσαλικυλικό οξύ της ασπιρίνης. Για τον λόγο αυτό αναπτύσσει σημαντική δράση κατά του πυρετού και των πόνων.

Μια επιδημία με σοβαρές επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο, το σύστημα Υγείας και την εθνική οικονομία είναι οι ρευματικές παθήσεις. Με 2,5 εκατομμύρια Ελληνες πάσχοντες οι ρευματοπάθειες αναδεικνύονται στο συχνότερο χρόνιο πρόβλημα υγείας. Σύμφωνα με το Ελληνικό Ιδρυμα Ρευματολογικών Ερευνών, αποτελούν το συνηθέστερο αίτιο απουσίας από την εργασία και το πρώτο αίτιο για τη μακροχρόνια λειτουργική ανικανότητα στον γενικό πληθυσμό, δηλαδή σε άτομα ηλικίας 19-65 ετών.

Πρόκειται για τα «αρθριτικά», ή «ρευματικά» όπως συνήθιζαν να λένε οι παλιότερες γενιές, και περιλαμβάνουν κάθε μη τραυματική και μη χειρουργική πάθηση του μυοσκελετικού συστήματος. Επίσης, στις ρευματοπάθειες συγκαταλέγονται και οι παθήσεις του συνδετικού ιστού.
Ορισμένες φορές οι ρευματοπάθειες δεν θίγουν μόνο τις αρθρώσεις, τους τένοντες, τους συνδέσμους, τους ορογόνους θύλακες, τους μυς, τα οστά και τη σπονδυλική στήλη αλλά προσβάλλουν και άλλα όργανα ή συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού, όπως π.χ. τους νεφρούς, το δέρμα, τα μάτια, τους πνεύμονες, την καρδιά, τις αρτηρίες, τις φλέβες, το ήπαρ, τον εγκέφαλο.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

• Η φύση... καλμάρει τουs πόνουs από τα «αρθριτικά»

Οπως εξηγούν οι ειδικοί οι ρευματοπάθειες προσβάλλουν συχνότερα τις γυναίκες από ό,τι τους άνδρες, ενώ δεν αφορούν μόνο τις μεγαλύτερες ηλικίες όπως, εσφαλμένα, πιστεύεται.
Το «ΕΘΝΟΣ-Υγεία» παρουσιάζει μερικά από τα κυριότερα βότανα που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων.
Κολχικό
Αντιφλεγμονώδες, αλλά προσοχή στη χρήση του
Είναι το λουλούδι που αγάπησε η Μήδεια ή για την ακρίβεια το δηλητηριώδες βότανο που χρησιμοποίησε για να σκοτώσει, σύμφωνα με τη μυθολογία, τα παιδιά της.
Το όνομά του προέρχεται από τον τόπο όπου φύτρωνε, τη μυθική Κολχίδα.

Το φλισκούνι που δρα κατά της αρθρίτιδας, συστήνεται και για την καταπολέμηση του άσθματος.

Είναι ένα δηλητηριώδες φυτό -και για τον λόγο αυτό η χρήση του θα πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή-, το οποίο έχει σημαντικές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
Το εκχύλισμά του θεραπεύει την ουρική αρθρίτιδα, κάτι το οποίο ήταν γνωστό από την εποχή του Διοσκουρίδη τον 1ο αι. μ.Χ.
Οι ιδιότητές του κατά των ρευματισμών και των οιδημάτων αναφέρθηκαν για πρώτη φορά, σύμφωνα με τους ειδικούς, στον αιγυπτιακό πάπυρο του Εμπερς το 1500 π.Χ.
Κουρκουμάς ή χρυσόριζα
Εμποδίζει την εμφάνιση της αρθρίτιδας
Χρησιμοποιείται τα τελευταία 2.500 χρόνια -ιδιαίτερα στην Ινδία- όχι μόνο ως μπαχαρικό αλλά και ως φάρμακο.
Πρόσφατες έρευνες, όμως, έχουν εκπλήξει τους επιστήμονες για τις σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες του κουρκουμά αλλά και την προληπτική δράση που φαίνεται πως αναπτύσσει ενάντια στον καρκίνο και τη νόσο Αλτσχάιμερ.
Η κουρκουμίνη που περιέχει είναι μια αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδης ουσία με δράση παρόμοια με αυτήν των αναστολέων COX-2, οι οποίοι είναι φάρμακο για την αρθρίτιδα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η χρυσόριζα εμποδίζει τόσο την εμφάνιση της αρθρίτιδας όσο και την εκδήλωση πόνων ως συνέπειά της. Συνήθως χρησιμοποιείται με τη μορφή βάμματος ή αφεψήματος.

ΣΥΜΦΥΤΟ

Πιπερόριζα
Για τους πόνους των αρθρώσεων
Κατέχει σημαντικό ρόλο στην κινεζική ιατρική, εδώ και χρόνια όμως οι θεραπευτικές του ιδιότητες έχουν εκτιμηθεί και από τον δυτικό πολιτισμό.
Σύμφωνα με τις έρευνες, η πιπερόριζα μεταξύ άλλων ιδιοτήτων της αναπτύσσει αντιφλεγμονώδη δράση προσφέροντας ανακούφιση από τους πόνους των αρθρώσεων.
Τα αποτελέσματα αυτά έρχεται να ενισχύσει πρόσφατη επιστημονική έρευνα του Τμήματος Περιβαλλοντικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Odense της Δανίας, σύμφωνα με την οποία η πιπερόριζα ανακούφιζε σημαντικά τους πάσχοντες από ρευματοειδή αρθρίτιδα.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 56 ασθενείς που έπασχαν από ρευματοειδή αρθρίτιδα και οστεοαρθρίτιδα και οι οποίοι κατανάλωναν συστηματικά πιπερόριζα για χρονικό διάστημα τριών μηνών έως 2,5 ετών.
Ιτιά
Θαυματουργό το έγχυμα της φλούδας
Είναι ένα δέντρο που συναντάται σε σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη και χρησιμοποιείτο ευρέως στην αρχαία Ελλάδα για τις αντιπυρετικές ιδιότητες του φλοιού της.
Σύμφωνα με τις επιστημονικές έρευνες, η φλούδα και ο φλοιός της ιτιάς περιέχουν μια ουσία παρόμοια με το ακετυλοσαλικυλικό οξύ της ασπιρίνης.

ΑΧΙΛΛΑΙΑ

Για τον λόγο αυτό η ιτιά αναπτύσσει σημαντική δράση κατά του πυρετού και των πόνων. Μεταξύ των πολλών θεραπευτικών της ιδιοτήτων, η ιτιά είναι φυτό τονωτικό και χάρη στο ιτεϋλικό οξύ που περιέχει δρα κατά των ρευματισμών.
Οι βοτανολόγοι συνιστούν το έγχυμα της φλούδας της ως αντιρρευματικό και τη φλούδα των παλιών κλαδιών ως ωφέλιμη κατά της αρθρίτιδας.
Φλισκούνι
Το σπουδαιότερο αντιαρθριτικό φάρμακο
Θεωρείτο από παλιά σπουδαίο αντιαρθριτικό φάρμακο και για τον λόγο αυτό αποκαλείτο και «μέντα ποδαγκράρια».
Ονομάζεται επίσης μέντα η υδροχαρής, επειδή φυτρώνει κατά μήκος των ποταμών, σε έλη, βάλτους και ρυάκια ενώ γενικότερα θεωρείται ότι η παρουσία του σε κάποιον τόπο μαρτυρά την ύπαρξη νερού.
Το φλισκούνι, εκτός από τις ιδιότητές του κατά της αρθρίτιδας, είναι, επίσης, χολαγωγό, αντιφυσητικό και σπασμολυτικό, ενώ συστήνεται για την καταπολέμηση των βρογχικών κατάρρων και του άσθματος.
Σύμφυτο
Αποκαθιστά και τα κατάγματα

ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ

Αποτελεί ιδανική λύση, σύμφωνα με όσους ασχολούνται με τη βοτανολογία, ενάντια στους ρευματισμούς, τους πόνους στα κόκαλα, τα εξογκώματα στις αρθρώσεις και τη ρευματική μυοπάθεια.
Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιείται το βάμμα του σύμφυτου σε εντριβές.
Περιέχει την ουσία αλλαντοΐνη, η οποία διεγείρει την αύξηση και την επούλωση των κυττάρων των οστών και των χόνδρων όπως και όλων των κυττάρων του σώματος.
Η αλλαντοΐνη σε συνδυασμό με τις ρητίνες, τις τανίνες, τα αλκαλοειδή και το γλίσχραμα που, επίσης, περιέχονται στο σύμφυτο καθιστά το βότανο σημαντική θεραπεία στην αποκατάσταση καταγμάτων.
Αχιλλαία
Αιμοστατικό και αναλγητικό
Ονομάζεται και χιλιόφυλλο και είναι πασίγνωστο φυτό, αφού φυτρώνει σε αγρούς, λιβάδια, πλαγιές και ξηρά εδάφη ενώ καλλιεργείται και σε κήπους.
Οφείλει το όνομά της στον Αχιλλέα ο οποίος, σύμφωνα με τον ομηρικό μύθο, όταν τραυματίστηκε από τον Εκτορα στο πόδι έδεσε την πληγή με το συγκεκριμένο φυτό καθ΄ υπόδειξη της θεάς Αφροδίτης.
Αλλωστε ο Διοσκουρίδης το χρησιμοποιούσε ως αιμοστατικό.

ΜΑΤΖΟΥΡΑΝΑ

Οι θεραπευτικές ιδιότητές του είναι πλούσιες. Μεταξύ αυτών διακρίνονται οι αντιρρευματικές και αναλγητικές -σε περιπτώσεις αρθρίτιδας- ιδιότητες της αχιλλαίας. Χρησιμοποιείται με τη μορφή κομπρέσας ή εγχύματος.
Τσουκνίδα
Με πάρα πολλές θεραπευτικές ιδιότητες
Ενα βότανο με πάρα πολλές θεραπευτικές ιδιότητες είναι η τσουκνίδα. Σύμφωνα με τους βοτανολόγους, πρόκειται για ένα αντισπασμωδικό φυτό σε περιπτώσεις ρευματισμών και ισχιαλγίας, το οποίο παράλληλα εντείνει την κυκλοφορία του αίματος και δρα θεραπευτικά σε περιπτώσεις παραλύσεων.
Τα παλιότερα χρόνια, οι πρακτικοί σύστηναν τρίψιμο με κεντρί τσουκνίδας στις πρησμένες αρθρώσεις ή εναλλακτικά κατανάλωση 4 φλιτζανιών τσαγιού τσουκνίδας ημερησίως.
Μαντζουράνα
Καταπολεμά τον πόνο των ρευματισμών
Γνωστή από την αρχαιότητα, η μαντζουράνα χρησιμοποιείτο ως φαρμακευτικό φυτό από τους Αιγυπτίους και τους Αραβες, ενώ οι Σύριοι κατασκεύαζαν από αυτήν ένα δυνατό άρωμα το οποίο πωλούσαν στις Αθηναίες αριστοκράτισσες. Εχει αρκετές κοινές ιδιότητες με το θυμάρι.

ΣΙΝΑΠΙ

Μία εξ αυτών είναι η καταπολέμηση των πόνων που οφείλονται σε ρευματισμούς.
Για τη χρήση αυτή συνήθως εφαρμόζονται κομπρέσες με ζεστό αφέψημα μαντζουράνας ή γίνονται εντριβές με αιθέριο έλαιο στα πάσχοντα σημεία.
Μαύρο σινάπι
Η παρατεταμένη χρήση προκαλεί ερεθισμό
Οφείλει τις θεραπευτικές του ιδιότητες στην ουσία σιναπέλαιο που περιέχει.
Είναι γνωστά τα θερμαντικά έμπλαστρα που φτιάχνονται από σινάπι και τοποθετούνται επί της πάσχουσας περιοχής σε περιπτώσεις ισχιαλγίας, ρευματισμών και αρθρίτιδας. Οι ειδικοί συνιστούν προσοχή γιατί η παρατεταμένη επαφή του δέρματος με το σιναπέλαιο είναι πιθανό να προκαλέσει ερεθισμό και φουσκάλες.
Το σινάπι είναι ένα αρχαίο φυτό, η παρουσία του οποίου αναφέρεται και στη Βίβλο, ενώ κατά το παρελθόν χρησιμοποιείτο ευρέως ως μπαχαρικό από τους αρχαίους Ελληνες, τους Ρωμαίους αλλά και λαούς της Κεντρικής Ευρώπης.
Ονωνίς
Φτιάξτε αφέψημα από τη ρίζα του φυτού
Ελκει το όνομά του από τον συμπαθή γάιδαρο (όνο), αφού αποτελεί μια από τις αγαπημένες του τροφές. Το βότανο ονωνίς είναι αυτοφυόμενο στην Ελλάδα, έχει τριγωνικά φύλλα και πολλά αγκάθια. Οι ρίζες του εμφανίζουν αντιρρευματικές και διουρητικές ιδιότητες. Για την καταπολέμηση των επίμονων ρευματισμών συστήνεται αφέψημα από τη ρίζα του φυτού.

Αποφεύγετε τα τεφλόν και το αλουμίνιο. Οι κίνδυνοι για την υγεία είναι αρκετοί. Το teflon περιέχει μία αντικολλητική πλαστική επικάλυψη, η οποία είναι κατασκευασμένη από μία χημική ουσία γνωστή ως PFOA. Μελέτες έχουν δείξει ότι αυτή η χημική ουσία είναι καρκινογόνος. Το τεφλόν απελευθερώνει με τη θερμότητα επικίνδυνες χημικές ουσίες, οπότε είναι εξαιρετικά τοξικό. Το αλουμίνιο δεν είναι τόσο τοξικό όπως το τεφλόν, αλλά έχει αποδειχθεί ότι εκλύει χημικές ουσίες στα τρόφιμα κατά το μαγείρεμα. Το αλουμίνιο επίσης φθείρεται εύκολα, στρεβλώνει και γενικά έχει σύντομη ζωή.
Επίσης αν έχετε χάλκινα ή μπακιρένια σκεύη χωρίς επένδυση, μη βάζετε σε αυτά γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, γιατί μπορεί να αντιδράσουν με το μέταλλο, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος τοξικότητας για τον οργανισμό σας. Το ίδιο ισχύει και για το μέλι και τους χυμούς εσπεριδοειδών, καθώς τα τρόφιμα αυτά είναι όξινα και μπορεί να αντιδράσουν με το συγκεκριμένο μέταλλο.
Τι να επιλέξετε λοιπόν;

1. Ανοξείδωτο χάλυβα που είναι λιγότερο ακριβός από τα κεραμικά και είναι εύκολο να καθαριστεί και να διατηρηθεί από το χυτοσίδηρο.
2. λευκά κεραμικά, που είναι συνήθως πιο ασφαλή σε σχέση με τα πολύχρωμα και να πετάτε τα κεραμικά σκεύη που έχουν φθαρεί από το χρόνο ή το πλύσιμο.
3. Χυτοσίδηρο- Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο σίδηρος μπορεί να καταλήξει στο φαγητό σας κατά το μαγείρεμα, ενώ αντιδρά με όξινα τρόφιμα (τομάτες, λεμόνια κ.λπ) και μπορεί ν’ αλλοιωθεί η γεύση των τροφίμων και να αποχρωματίσει το τηγάνι.

Σπιτική Παραδοσιακή Ταραμοσαλάτα

Υλικά

Για τη συνταγή θα χρειαστούμε τα παρακάτω υλικά,

250 γρ. πάστα ταραμά
Χυμό από 2 λεμόνια
1 κιλό πατάτες
1 κρεμμύδι
2 κούπες ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Βράζουμε τις πατάτες και το κρεμμύδι 30 λεπτά. Έπειτα βάζουμε την πάστα ταραμά στο μούλτι και την χτυπάμε για 2 λεπτά με λίγο λεμόνι να σπάσουν τα αυγά και να φουσκώσει. Προσθέτουμε σιγά σιγά τις πατάτες και το κρεμύδι, το υπόλοιπο λεμόνι και το ελαιόλαδο πολύ σιγά να πέφτει σαν κλωστή. Λοιπόν έτοιμη η σπιτική παραδοσιακή ταραμοσαλάτα είναι έτοιμη για το τραπέζι μας
 http://www.cookings.gr/spitiki-paradosiaki-taramosalata/

Πατατοσαλάτα με ταχίνι

Τι καλύτερο από μια ζεστή Πατατοσαλάτα με ταχίνι για τους λάτρεις του ταχινιού. Μια συνταγή πλούσια σε θρεπτικές αξίες ιδανική επιλογή για μια υγιεινή σαλάτα.

Υλικά

Για την παρασκευή, θα χρειαστούμε τα παρακάτω υλικά,

1 κιλό πατάτες
2 κρεμμύδια
Αλάτι και πιπέρι
2-3 κουτ. Σουπ. ταχίνι
2 λεμόνια
Ρίγανη
Μαυροπίπερο
Νερό
Ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Κόβουμε τις πατάτες στη μέση και τις βάζουμε στη κατσαρόλα προσθέτουμε το νερό και αφήνουμε να βράσει 10 λεπτά. Έπειτα κρυώνουμε τις πατάτες κάτω από την βρύση και βάζουμε σε ένα μπολ ρίχνουμε μέσα το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και τον χυμό από τα δυο λεμόνια. Αλατοπιπερώνουμε και περιχύνουμε το ταχίνι. Εναλλακτικά σερβίρουμε πάνω σε κριθαροκουλούρες.

Ινδικό κάρυ με ρεβύθια, λαχανικά και γάλα καρύδας

Οι χορτοφαγικές, vegan συνταγές και ειδικά οι συνταγές για ρεβύθια είναι αμέτρητες! Και ναι έχω βάλει σκοπό να τις δοκιμάσω όλες. Για αυτό το λόγο σήμερα έφτιαξα ένα ινδικό κάρυ με λαχανικά, ρεβύθια γάλα καρύδας και υπέροχα μπαχαρικά. Μέσα στα βασικά πράγματα που πρέπει να θυμόμαστε, προκειμένου να αισθανόμαστε ικανοποίηση από την μαγειρική μας, είναι να τολμάμε και να δοκιμάζουμε διαφορετικούς συνδυασμούς υλικών και γεύσεων. Το να φτιάχνουμε πιάτα άλλων χωρών, μπορεί να δώσει έναν ανανεωτικό αέρα στη μαγειρική μας τέχνη και σίγουρα δεν αφήνει τη ρουτίνα να διεισδύσει στην κουζίνα μας.
Η ασιατική κουζίνα χαρακτηρίζεται από την πληθώρα των χορτοφαγικών της πιάτων. Σε αυτά ανήκουν και τα διάσημα κάρυ, τα οποία παρασκευάζονται με ποικίλους τρόπους, που μπορεί να διαφέρουν από νοικοκυριό σε νοικοκυριό και περιοχή σε περιοχή. Κοινό γνώρισμα όλων όμως είναι ότι χρησιμοποιούν μια ευρεία γκάμα φρέσκων και αποξηραμένων μυρωδικών και μπαχαρικών. Τα τελευταία, συνδυαζόμενα μεταξύ τους αναπτύσσουν ιδιαίτερα πλούσια και χαρακτηριστικά αρώματα, πράγμα που δικαιολογεί τη μεγάλη επιτυχία που έχουν τα κάρυ ακόμα και στους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους.

Αυτή η συνταγή για κάρυ είναι μια παραλλαγή ενός πιάτου που είχα φάει κάποτε και τη φτιάχνω συχνά, καθώς μου αρέσει ο συνδυασμός των μπαχαρικών και των καρυκευμάτων με το γάλα καρύδας, τα λαχανικά και τα κάσιους. Συνδυάζεται τέλεια επίσης με ρυζάκι για ένα νόστιμο και χορταστικό γεύμα! Το φαγάκι αυτό είναι αρκετά πικάντικό, όμως, αν μας αρέσουν οι πολύ καυτερές γεύσεις, μπορούμε να αυτοσχεδιάσουμε και να προσθέσουμε φρέσκια ή αποξηραμένη καυτερή πιπεριά ή μπούκοβο στη συνταγή μας.
Υλικά

• 300 γρ. (1 ½ φλιτζ.) ρεβύθια βρασμένα και στραγγισμένα
• 500 γρ. γλυκοκολοκύθα κομμένη σε κυβάκια
• 500 γρ. φουντίτσες από κουνουπίδι
• ½ φλιτζ. ωμά κάσιους
• 2 σκελίδες σκόρδο
• 1 κρεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο
• 2 κ.σ. φρέσκο τζίντζερ τριμμένο (ή 1 ½ κ.γ. ξερό)
• ½ φλιτζ. ελαιόλαδο

• 1 κ.γ. σπόρους κόλιανδρο
• 1 κ.γ. σπόρους κύμινο
• 4-5 αστεροειδής γλυκάνισους
• 1 μικρό ξυλαράκι κανέλλα
• 1 ½ κ.γ. κουρκουμά
• 2 ½ κ.γ. κάρυ
• 5 σπόρους κάρδαμο,σπασμένους στη μέση
• αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι

400 γρ γάλα καρύδας

Εκτέλεση
Σε ένα γουδί σπάμε τους σπόρους του κόλιανδρου και του κύμινου.
Σε μια ευρύχωρη κατσαρόλα ρίχνουμε το ελαιόλαδο, τους σπόρους, το γλυκάνισο, την κανέλλα, το κάρδαμο και το σκόρδο και μαγειρεύουμε για ένα λεπτό ανακατεύοντας. Με αυτό τον τρόπο θα μοσχομυρίσει η κουζίνα μας και θα απελευθερωθούν τα αρώματα των μπαχαρικών στον ελαιόλαδο.
Προσθέτουμε το κρεμμύδι , χαμηλώνουμε τη φωτιά και συνεχίζουμε το σοτάρισμα για 1-2 λεπτά ακόμα.
Προσθέτουμε τα λαχανικά, τα κάσιους, τα ρεβύθια και τα υπόλοιπα καρυκεύματα, ανακατεύουμε λίγο να σοταριστούν ελαφρώς και σβήνουμε με το γάλα καρύδας.
Σκεπάζουμε το φαγητό μας και αφήνουμε να σιγοβράσει για 30 περίπου λεπτά ή ώσπου να μαλακώσουν τα λαχανικά και να δέσει η σάλτσα.
Σερβίρεται ζεστό με λευκό πιλάφάκι.

by veganinathens

Κράτα το

Λαγάνα με αλεύρι ζέας και ένα μυστικό για τέλειο ψωμί!

Μου φαίνεται απίστευτο πώς πέρασε ήδη ένας ολόκληρος χρόνος από την περσινή αποκριάτικη περίοδο. Στο μυαλό μου την είχα πιο κοντά, σαν να ήταν λίγους μήνες πριν. Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά τις ταινίες που είδαμε εκείνες τις μέρες, ένα βράδυ που αποφάσισα να φτιάξω σπιτικό Baileys (πάντα μου θυμίζει Απόκριες), την λαγάνα που φτιάξαμε για εκείνη την Καθαρή Δευτέρα, μια μεγάλη βόλτα για ψώνια στην Αθήνα (ουπς αυτό ήταν πρόπερσι!!!).
Φέτος λοιπόν αποφάσισα να δημιουργήσω νέες όμορφες, αποκριάτικες αναμνήσεις και μια από αυτές είναι και η παρασκευή της λαγάνας, που δεν θα είναι μια συνηθισμένη λαγάνα για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι θα την φτιάξω με αλεύρι ζέας (ή αλεύρι από δίκοκκο στάρι) που αφενός περιέχει μικρότερη ποσότητα γλουτένης και αφετέρου θεωρείται πολύ πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες. Ο δεύτερος λόγος είναι και το μυστικό για τέλειο ψωμί στο σπίτι και βασίζεται σε μια μέθοδο αργής ζύμωσης που έχει σαν αποτέλεσμα ένα ψωμί με άρωμα, υφή και γεύση που θυμίζει παραδοσιακό ζυμωτό ψωμί.

Ποιο είναι λοιπόν το μυστικό; Ευτυχώς δεν είναι κάτι δύσκολο ή πολύπλοκο απλώς απαιτεί λίγη υπομονή. Αυτό που κάνω είναι να χρησιμοποιώ μικρή ποσότητα μαγιάς από την μία και από την άλλη να αφήνω την ζύμη να ζυμωθεί σε θερμοκρασία δωματίου όλο το βράδυ, δηλαδή για 8-10 ώρες πριν την πλάσω. Το διάστημα αυτό μπορεί να μας φαίνεται μεγάλο, όμως έτσι δίνουμε την ευκαιρία στην μαγιά, τον μύκητα δηλαδή που κυριολεκτικά ζυμώνει το ψωμί, να τραφεί με τους υδατάνθρακες που υπάρχουν στο αλεύρι, να πολλαπλασιαστεί, να ξινίσει πολύ ελαφρά το ζυμάρι και να παράξει όλα εκείνα τα χημικά μόρια που κάνουν την υφή και την γεύση του ψωμιού άπαιχτη!
Αν λοιπόν αποφασίσουμε να φτιάξουμε αυτή την νόστιμη ζυμωτή λαγάνα για φέτος, μπορούμε να παρασκευάσουμε το ζυμάρι μας το βράδυ της Κυριακής και να ψήσουμε την λαγάνα Δευτέρα πρωί πρωί, για να μοσχοβολήσει το σπίτι ζεστό ψωμί.
Σας εύχομαι να έχετε μια πανέμορφη, φωτεινή Καθαρή Δευτέρα και καλή, ειρηνική Σαρακοστή!

Υλικά

• 1 1/2 φλιτζ. (360 ml) νερό χλιαρό
• 3/4 κ.γ. κοφτό μαγιά ξερή
• 4 3/4 – 5 φλιτζ. (700 – 750 γρ.) αλεύρι ζέας ολικής και λίγο επιπλέον για το πλάσιμο
• 1 κ.γ. θαλασσινό αλάτι
• 1 κ.σ. καστανή ζάχαρη

σουσάμι και μαυροκούκι για το πασπάλισμα

Εκτέλεση
1. Σε ένα φλιτζάνι βάζουμε το μισό από το χλιαρό νερό, την μαγιά και μια κουταλιά από το αλεύρι και αφήνουμε το μείγμα για 15-20 λεπτά σε ζεστό μέρος, ακίνητο για να ενεργοποιηθεί η μαγιά. Αν η μαγιά “δουλεύει” τότε θα πρέπει να εμφανιστούν πολλές πυκνές φυσαλίδες στην επιφάνεια του νερού. Διαφορετικά πετάμε το μείγμα και επαναλαμβάνουμε την διαδικασία με άλλο φακελάκι μαγιάς (ναι το ξέρω ότι μας είναι δύσκολο να το πετάξουμε αλλά μπορεί κάποιοι ήδη να ξέρετε από πείρα ότι είναι δυσκολότερο να πετάξουμε όλο το ψωμί μετά από τόσο κόπο. Και δεν κάνουμε την “πονηριά” να βάλουμε στο παλιό μείγμα την καινούρια μαγιά. Το πετάμε και από την αρχή!).
2. Σε μια μεγάλη γαβάθα ή στο μηχάνημα ζυμώματος αναμειγνύουμε το μείγμα της μαγιάς, το υπόλοιπο νερό, το αλάτι και την ζάχαρη και προσθέτουμε σιγά σιγά το αλεύρι ζυμώνοντας ταυτόχρονα, μέχρι να σχηματιστεί μια μαλακιά και εύπλαστη ζύμη. Συνεχίζουμε το ζύμωμα για δέκα ακόμα λεπτά (αν χρησιμοποιούμε μηχανή ζυμώματος χρειάζεται λιγότερο χρόνο, ανάλογα το μηχάνημα). Όσο περισσότερο ζυμώσουμε τόσο καλύτερη υφή και ελαστικότητα θα αποκτήσει η ζύμη. Επειδή το αλεύρι ζέας δεν περιέχει πολύ γλουτένη η ζύμη δεν θα είναι τόσο ελαστική όσο η ζύμη που φτιάχνουμε με το απλό σταρένιο αλεύρι.

3. Σκεπάζουμε το σκεύος με την ζύμη με μια μεμβράνη για να μην αφυδατωθεί και αφήνουμε όλο το βράδυ (οχτώ ώρες τουλάχιστον) να φουσκώσει σε θερμοκρασία δωματίου.
4. Την επόμενη μέρα ρίχνουμε την ζύμη σε μια αλευρωμένη επιφάνεια, την πατάμε να φύγει ο αέρας και την ζυμώνουμε ελαφρά αναδιπλώνοντας την μερικές φορές.
5. Σχηματίζουμε μια μπάλα και με έναν πλάστη ανοίγουμε μακρόστενο φύλλο πάχους 1 1/2 -2 εκατοστά. Πιέζουμε με τα δάχτυλά μας σε πολλά σημεία να σχηματιστούν μικρές λαβουβίτσες. Ραντίζουμε με χλιαρό νερό και πασπαλίζουμε με το σουσάμι και το μαυροκούκι.
6. Βάζουμε σε ζεστό μέρος για 50 λεπτά να φουσκώσει. Για αυτό το βήμα, ρύθμισα την κουζίνα μου στις αντιστάσεις στους 45 oC (λίγο κάτω από το 50).
7. Ψήνουμε στους 200 oC για 35-40 λεπτά μέχρι να αποκτήσει ένα ελαφρώς καφεκόκκινο χρώμα. Την αφήνουμε να κρυώσει πάνω σε σχάρα πριν την κόψουμε. Καλή μας απόλαυση!

Κράτα το

Vegan "ταραμοσαλάτα"! (Συνταγή)

Vegan "ταραμοσαλάτα"! (Συνταγή)

Με βάση μια παραδοσιακή συνταγή της ταραμοσαλάτας, εμπνεύστηκα αυτή την νόστιμη vegan ταραμοσαλάτα. Πιθανότατα κανείς να μην καταλάβει ότι δεν περιέχει ταραμά και είναι 100 % φυτοφαγικό. Για να πετύχουμε την «θαλασσινή» γεύση χρησιμοποιούμε φύκια και λινέλαιο, όπως κάνουμε και σε άλλες «βεγκανοποιημένες» συνταγές με «θαλασσινά». Εμείς το συγκεκριμένο έδεσμα δεν το τρώμε μόνο την Καθαρή Δευτέρα, καθώς είναι πολύ νόστιμο για να καταναλώνεται μόνο μια φορά το χρόνο. Αποτελεί όμως πρώτης τάξεως επιλογή τη μέρα αυτή, προκειμένου να το προσφέρουμε στην οικογένεια και τους φίλους μας. Να λοιπόν που και οι παραδοσιακές ελληνικές γεύσεις μπορούν να δημιουργηθούν με ιδανικές παραλλαγές, οι οποίες δεν προϋποθέτουν θυσίες άλλων πλασμάτων.

Υλικά

• ½ φλιτζ. ηλιόσποροι ή καρύδια ή κάσιους μουλιασμένα για 2-4 ώρες
• ½ φλιτζ. λιαστές ντομάτες σε λάδι
• 1 ½ φλιτζ. μπαγιάτικο ψωμί ζυμωτό, χωρίς την κόρα
• ½ φλιτζ. ελαιόλαδο
• 4 κ.σ. λινέλαιο
• ½ φλιτζ. χυμό λεμονιού
• 3 κ.σ. μηλόξιδο
• 2 φύλλα (περίπου 2 κ.σ. κομματιασμένα) βρώσιμα φύκια ξερά (όπως nori)
• ½ -1 κ.γ. αλάτι (ανάλογα με το πόσο αλμυρές είναι οι ντομάτες μας)
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση

1. Σε ένα μπολ βάζουμε τα φύκια μαζί με ένα φλιτζάνι ζεστό νερό και τα αφήνουμε για 10-15 λεπτά να ενυδατωθούν.
2. Αφού στραγγίξουμε τα φύκια κρατάμε το νεράκι με το οποίο τα μουλιάσαμε και βρέχουμε με αυτό την ψίχα του ψωμιού. Το αφήνουμε σε ένα μπολάκι για 5 λεπτά να μουσκέψει. Στη συνέχεια το στραγγίζουμε και το βάζουμε στην άκρη.
3. Σουρώνουμε τους ξηρούς καρπούς και τους χτυπάμε στο μούλτι ή σε ένα δυνατό μπλέντερ ή πολυκόφτη μαζί με το ελαιόλαδο και το χυμό του λεμονιού για 2-3 λεπτά ώσπου να πολτοποιηθούν.
4. Προσθέτουμε τις λιαστές ντομάτες και τα φύκια και συνεχίζουμε το χτύπημα για 2 λεπτά ακόμα, μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές μείγμα. Τέλος προσθέτουμε το ψωμί, το λινέλαιο και το μηλόξιδο κουταλιά-κουταλιά, δοκιμάζοντας τη γεύση κάθε φορά. Δοκιμάζουμε στο αλάτι, το λεμόνι και το πιπέρι και διορθώνουμε αν χρειαστεί. Οι δικές μου λιαστές ντομάτες ήταν ανάλατες και πρόσθεσα περίπου 1 κ.γ. (ή και λίγο παραπάνω) αλάτι ώστε να είναι αρκετά αλμυρή. Επειδή όμως οι περισσότερες λιαστές της αγοράς είναι πολύ αλμυρές, θα πρότεινα μια δοκιμή πριν προστεθεί επιπλέον αλάτι. Άλλωστε τα γούστα του καθενός είναι διαφορετικά!

Σημείωση: Ο καλύτερος τρόπος για να καταναλώσουμε την σαλατούλα μας είναι σαν μεζεδάκι, με φρέσκο ψωμάκι! Εμείς όμως που είμαστε σαντουιτσάδες, με τη σαλάτα που περισσεύει, τις επόμενες μέρες, γεμίζουμε αραβικές πίτες ή λαγάνες, προσθέτοντας ίσως λίγο χούμους αν υπάρχει και οπωσδήποτε ψητά λαχανικά και μανιτάρια!




Πηγή:
veganinathens.com

Κράτα το